Het gameplay-concept vervangt traditionele reels en standaard cluster-pay patronen door een dynamisch raster met vier gekleurde papegaaien: rood, blauw, groen en paars. Winsten ontstaan dus niet door gelijke symbolen op aangrenzende lijnen. In plaats daarvan verzamelen de vogels amber symbolen en feature symbols die direct horizontaal of verticaal aan hen grenzen.
Kan een vogel geen symbolen van zijn eigen kleur meer bereiken, dan vallen nieuwe symbolen op het raster via een cascade (cascading symbols). Zo passen meerdere acties binnen één enkele spin. Het verzamelen verloopt in aflopende volgorde van symboolwaarde: de duurste amber symbolen worden als eerste opgeslokt.
Vogels kunnen zich meerdere keren per spin verplaatsen en van positie wisselen, waardoor nieuwe clusters ontstaan. Staan drie of vier vogels op één lijn, dan volgt een gevechtssequentie: amber symbolen verdwijnen van het veld en scatters, munten, eieren of rode knoppen worden opgehaald. Daarna nemen de vogels hun oorspronkelijke posities weer in.
Deze opbouw verklaart waarom één spin in Pirots 2 flink langer duurt dan bij een klassieke gokkast. Dat vraagt geduld, en dat merk je pas echt als je het zelf in de demo bekijkt.
